Απαντήσεις στις ερωτήσεις από τον Γιάννη Σερβετά
Γιάννη μετά την επιτυχία σου με τους ΑΜΑΝ έκανες το σόλο ντεμπούτο σου με ένα νέο είδος σάτιρας , τον «Γιάννη τον όμορφο». Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα;
Όπου σταθώ και όπου βρεθώ λέω ανέκδοτα. Μια μέρα με πιάνει ο Αντώνης Κανάκης και μου λέει: «Γιατί δεν τα γράφουμε στην κάμερα βρε παιδάκι μου να τα βλέπει περισσότερος κόσμος;» Έτσι απλά και ταπεινά γεννήθηκε ο «Γιάννης ο όμορφος».
Βέβαια αυτό που έχει αλλάξει είναι το σενάριο και η πλοκή! Τι διαφορετικό έχει ο Γιάννης ο Όμορφος από τα όσα κάνατε με τους ΑΜΑΝ;
Ο «Γιάννης ο όμορφος» δεν σατιρίζει. Ο Γιάννης και η παρέα του δραματοποιεί γνωστά ανέκδοτα σε ενότητες με συγκεκριμένο θέμα. Το πολύ διαφορετικό της εκπομπής είναι ότι πρωταγωνιστεί ο κόσμος με τις ατάκες και τις ερωτήσεις του.
Παρόλα αυτά η συνεργασία σου με την ομάδα του ΑΜΑΝ είναι άρρηκτη μιας και ο Αντώνης Κανάκης βάζει την υπογραφή του στην σκηνοθεσία και όχι μόνο. Πόσο δεμένοι είστε σαν ομάδα και πώς είναι τα γυρίσματα;
Είμαστε μαζί από το 1997. Είμαστε πολύ δεμένοι. Για να καταλάβεις μετά από τόσα χρόνια πολλές φορές, όταν εγώ έχω φαγούρα, ξύνεται ο Αντώνης και εγώ ανακουφίζομαι. Όσον αφορά τα γυρίσματα είναι πολύ ευκολότερα. Γελάμε..
Ο πολύς κόσμος σε γνωρίζει μέσα από τις τηλεοπτικές σου δουλειές αλλά μια άγνωστη πτυχή σου είναι οτι είσαι δεινός «ανεκδοτάς». Εξακολουθείς να ασχολείσαι με αυτήν την ασχολία και μάλιστα στις αρχές του έτους εξέδωσες και ένα λεύκωμα με ανέκδοτα. Πες μας λίγα λόγια γι' αυτήν την έκδοση.
Αυτή η έκδοση «τρέχει» ακόμα. Συνεργάστηκα με τις εκδόσεις ΙΑΝΟΣ και έγραψα το προσωπικό ανεκδοτολόγιο - ημερολόγιο του έτους 1687 +19% = 2007. Το βιβλίο έκανε σε πέντε μήνες 4 εκδόσεις και έχει λίγους μήνες ζωή ακόμα μπροστά του. Το καταευχαριστήθηκα και όταν το έγραφα αλλά και όταν το παρουσίαζα σε διάφορες εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα. Δεν σας κρύβω ότι με χαρά ετοιθμάζω και για το επόμενο.
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να γράφεις ανέκδοτα; Γιατί;
Εγώ δεν γράφω ανέκδοτα. Εγώ γράφω αστείες ιστορίες με αρχή μέση και τέλος. Ανέκδοτα γράφει μόνο η ίδια η ζωή. Μπροστά σε αυτόν τον κορυφαίο σεναριογράφο της καθημερινότητας όλοι οι άλλοι είμαστε μύωπες. Η ζωή μας τα φοράει τα γυαλιά.
Πώς βλέπεις την ελληνική τηλεόραση; Έχει χιούμορ ή μήπως γέμισε ο τόπος σκουπίδια;
Η τηλεόραση είναι καθρέφτης της πραγματικότητας. Όπως έχουμε την υγεία, την παιδεία, την αστυνομία, τους πολιτικούς που μας αξίζουν , έτσι έχουμε και την τηλεόραση που μας αξίζει. Πως θα μπορούσε να ξεφύγει αυτή;
Πιστεύεις ότι οι νεοέλληνες έχουν χιούμορ; Αν ναι, μήπως είναι φτιαχτό και στην τελική υποκρινόμαστε και δεν νιώθουμε πραγματικά ευτυχισμένοι;
Φυσικά. Πιστεύω ότι μόνο με το χιούμορ μπορείς να αντιμετωπίσεις την ελληνική πραγματικότητα. Το καλύτερο όπλο για τα απίστευτα που μας συμβαίνουν είναι να το ρίχνουμε και λίγο στην «παλαβή». Όσο για ευτυχία φυσικά και υπάρχει. Όταν θα είσαι κάτω από σκιά δέντρου και θα τσουγκρίζεις το ποτήρι με την παρέα σου θα με θυμηθείς. Υπάρχει. Δεν είναι μύθος. Να έχεις τις αισθήσεις σου σε επιφυλακή και θα την εισπράττεις.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σου χαρακτήρας στην σειρά και τι είναι αυτό το τόσο ξεχωριστό;
Η γριά μου αρέσει πάρα πολύ. Ζει μέσα μου. Πετάγεται από μόνη της και δίνει τις δικές της απαντήσεις. Μερικές φορές με εντυπωσιάζει. Όταν κάνω αυτόν τον ρόλο, δεν δουλεύει το δικό μου μυαλό. Δουλεύει το δικό της. Το ξέρω ότι δεν το καταλαβαίνετε. Το ίδιο μου λέει και ο ψυχίατρός μου.
Ποιο πρόσωπο ζηλεύεις (με την καλή έννοια πάντα) που δεν σατίρισες ακόμα και θα ήθελες να το σατιρίσεις;
Δόξα Το Θεό. Δεν έχω αποθυμένα μέσα μου. Όλοι εισέπραξαν από εμένα ακριβώς αυτό που θεωρούσα ότι τους άξιζε.
Αν γινόσουν πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας για μια μέρα ποιό θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα άλλαζες; Γιατί;
Δεν ξέρω τι θα άλλαζα πρώτο αλλά ξέρω τι θα έκανα πρώτο. Το ήδη γραμμένο με ανεξίτηλη μπογιά στην ψυχή των Ελλήνων «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» θα το τόνιζα με ένα «χέρι» μπογιάς από πάνω.
Login
Υπενθύμιση κωδικού
