«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ»
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: ζούμε σε μία χώρα με σοβαρότατο έλλειμμα παιδείας. Θύματα αυτού του ελλείμματος είμαστε όλοι. Υπεύθυνοι βέβαια, είναι οι εκάστοτε πολιτικοί, οι οποίοι χρόνια τώρα, δεν έχουν πράξει το παραμικρό προκειμένου να εξαλείψουν το έλλειμμα αυτό. Αυτήν τους την απραξία θα την πληρώνουν πολλές γενιές ακόμα.
Τα σώματα ασφαλείας στην πλειοψηφία τους, αποτελούν παραδοσιακό καταφύγιο για τα μεγαλύτερα θύματα του ελλείμματος αυτού. Δηλαδή για τους ανθρώπους με τα λιγότερα εφόδια παιδείας. Γεγονός ιδιαιτέρως παράδοξο, αφού θα έπρεπε να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Θα έπρεπε δηλαδή, οι άνθρωποι που θεσμικά διαχειρίζονται τέτοιου είδους ευθύνες και εξουσίες, να είναι άτομα με γενική και ειδική παιδεία και καλλιέργεια. Αντί αυτού όμως, οι αρμόδιοι συνεχίζουν να διατηρούν τις προϋποθέσεις ένταξης στα σώματα ασφαλείας ιδιαιτέρως χαμηλές. Χαμηλά επίσης είναι και τα επίπεδα των αμοιβών των ανθρώπων αυτών, γεγονός αντιστρόφως ανάλογο με το ρόλο τους και το λειτούργημα που ασκούν.
Αποτέλεσμα βέβαια, είναι μία μεγάλη μερίδα ανεπαρκών αστυνομικών, με διαφόρων ειδών απωθημένα, χωρίς διάθεση, με σύνδρομα εξουσίας που τους οδηγούν σε φαινόμενα κατάχρησης εξουσίας, με πρακτικές ανάγκες που τους οδηγούν ακόμη πιο εύκολα σε φαινόμενα διαφθοράς και με ηγεσίες που αντί να αποθαρρύνουν όλα τα παραπάνω, τις περισσότερες φορές αποτελούν βασικό κομμάτι του προβλήματος. Έτσι έχουμε όλα αυτά τα τραγελαφικά γεγονότα που δημοσιοποιούνται, αλλά και τα πολλά καθημερινά, που κατά την γνώμη μου είναι και τα σημαντικότερα.
Βασικό αίτιο, από την περίπτωση «Πάσσαρης», έως την ταλαιπωρία, την έλλειψη σεβασμού και αγένεια, που πολλές φορές εισπράττει ο Έλληνας πολίτης, όταν χρειάζεται να συναλλαχθεί με αστυνομικούς, είναι το τραγικό έλλειμμα παιδείας. Ακόμα και οι θάνατοι αστυνομικών οφείλονται στην έλλειψη παιδείας και εκπαίδευσης.
Οφείλω να διευκρινίσω, πως σαφώς και υπάρχουν πολλά αξιόλογα και καλλιεργημένα άτομα στους κόλπους της αστυνομίας. Είναι όμως μειοψηφία και σίγουρα το επίπεδο παιδείας που διαθέτουν, το οφείλουν μάλλον στους εαυτούς τους και στις οικογένειές τους και όχι σε ένα σύστημα που θα έπρεπε να το εγγυάται.
Με αφορμή το πρόσφατο παράδειγμα της απόδρασης και αυτοκτονίας του Ρώσου κακοποιού, αναδείχθηκε για μία ακόμη φορά αυτό το τεράστιο πρόβλημα που ταλανίζει τα σώματα ασφαλείας. Αυτή τη φορά με πρωταγωνιστές δύο νεκρούς αστυνομικούς και έναν ζωντανό, τον αρχηγό της ελληνικής αστυνομίας. Ο άνθρωπος που θεσμικά θα έπρεπε να αποτελεί υπόδειγμα ικανοτήτων, ευγένειας, σεβασμού, κατάρτισης και ενημέρωσης, έκανε μία θλιβερή δημόσια εμφάνιση, δίνοντας μία συνέντευξη τύπου σε επίπεδο καφενείου, με εξυπνακίστικα σχόλια, απρεπέστατο ύφος, απόλυτη έλλειψη σεβασμού προς τους δημοσιογράφους αλλά και προς όλους τους Έλληνες πολίτες, αδυναμία ουσιαστικών απαντήσεων και βέβαια με μία ανάλογη απαξιωτική και τσαμπουκαλίστικη αποχώρηση. Πόσο τρομαγμένοι και απορημένοι μείναμε μπροστά στους τηλεοπτικούς μας δέκτες, αναρωτώμενοι: «Αυτός είναι ο αρχηγός της ελληνικής αστυνομίας;;;».
Τι φταίει όμως αυτός; Ο άνθρωπος προφανώς ανδρώθηκε επαγγελματικά, την εποχή που η άποψη για τον αστυνομικό, ήταν ακόμη η εικόνα ενός ανεγκέφαλου ψευτοήρωα τσαμπουκαλή. Όταν ακόμη ο αρχηγός της αστυνομίας δεν σήκωνε πολλά πολλά, δεν έπρεπε να του πηγαίνεις και πολύ κόντρα, ότι έλεγε ήταν σωστό! Γιατί; Μα γιατί ήταν ο αρχηγός της αστυνομίας! Αναρωτιέμαι εντέλει, μήπως η εποχή αυτή υφίσταται ακόμη; Το μόνο σίγουρο είναι πως οι πολιτικοί (που έτσι και αλλιώς λίγο διαφέρουν), με τις λανθασμένες επιλογές προσώπων και με την διατήρηση των χαμηλών προϋποθέσεων εισαγωγής στα σώματα ασφαλείας, κάνουν ότι μπορούν προκειμένου να διαιωνίσουν τις νοοτροπίες αυτές. Τι φταίνε όμως οι Έλληνες πολίτες; Τι φταίνε οι σωστοί, κυρίως νέοι αστυνομικοί, που επιθυμούν την εξέλιξη και αναβάθμιση του επαγγέλματος-λειτουργήματος που επέλεξαν και των εαυτών τους κατά συνέπεια;
Το τραγικό δεν είναι, το αν πέρασαν χειροπέδες στο νεκρό Ρώσο. Το τραγικό είναι, ότι κάτι τέτοιο δεν μας φαίνεται απίστευτο. Όλοι μας δηλαδή, άνετα μπορούμε να πιστέψουμε, πως είναι πιθανό να υπήρξε Έλληνας αστυνομικός που να πέρασε χειροπέδες σε νεκρό άνθρωπο! Έως ότου κάτι τέτοιο αρχίσει να μας φαίνεται πραγματικά απίστευτο, έως ότου αντιδρούμε στο άκουσμά του λέγοντας: «τι μαλακίες λένε στην τηλεόραση, αποκλείεται να έγινε αυτό!» έως τότε ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ! Και ο πιο αντιπροσωπευτικός αστυνομικός θα είναι ο «πουτ δε κοτ ντάουν» ή ο «κεφάλ στο χαντάκ».
Login
Υπενθύμιση κωδικού
