Η τηλεόραση είναι σαν την Ελλάδα:
«Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά».
Γιατί το λέω; Μα γιατί έφυγε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.
Πάλι δεν καταλάβατε; Τέλος πάντων. Θα σας εξηγήσω. Ενώ γινόταν σκοτωμός με τα θέματα της επικαιρότητας, η τηλεόραση θα βάλει για λίγο στο συρτάρι της το video από την υπόθεση «Ζαχόπουλος», θα πατήσει το pause στην υπόθεση 9.947 πεντακοσόευρα. (Τόσα λένε ότι κατέθεσε ο Θέμος στην τράπεζα. Σκεφτείτε... 9.947 πεντακοσόευρα. Άναψε το μηχάνημα για να τα μετρήσει. 8 ποτήρια νερό ήπιε το μηχάνημα και μετά του έδωσαν μία μέρα ρεπό για να ξεκουραστεί. Ο πατέρας μου και ο μέσος συνταξιούχος ατενίζουν τα 9.947 πεντακοσόευρα. Σκέφτονται ότι για να πάρουν αυτά τα λεφτά θα πρέπει να ζήσουν 828 χρόνια. Τόσα είναι αν κάνεις τη διαίρεση 9.947 διά 12 μήνες. Μόνο αν είσαι ο Έλληνας Μαθουσάλας συνταξιούχος μπορείς να αποκτήσεις αυτά τα λεφτά. Αλλά στην Ελλάδα δεν υπάρχουν Μαθουσάλες. Υπάρχουν άνθρωποι που κάποιοι αποφασίζουν ότι πρέπει να ζούνε σαν ανθρωπάκια μέσα σε ένα μεγάλο «γιατί»).
Κατέβασε λοιπόν η τηλεόραση τα ρολά για λίγες μέρες και φόρεσε το μαύρο πένθιμο της προσωπείο.. Άλλαξε ύφος γιατί πέθανε ο Αρχιεπίσκοπος. Θα ζήσουμε μαζί της ένα 4ήμερο δράμα, το οποίο το είχαν έτοιμο, αφού το είχαν μοντάρει πολλούς μήνες πριν. Θα μας δείξουν την ζωή του δραματοποιημένη. Πού γεννήθηκε, πού μεγάλωσε, πού ήταν Παπάς, πόσο καλός ήταν, πώς έγινε αρχιεπίσκοπος και το έργο του. Θα μας δείξουν το σκήνωμά του και κόσμο να κλαίει από πάνω. Εγώ θέλω να σας πω ότι τον άνθρωπο Χριστόδουλο θα τον κλάψω. Τον άνθρωπο Χριστόδουλο που έφυγε θα τον ξεπροβοδίσω με την τελευταία φροντίδα και θα τον θυμάμαι όπως ήταν στο τέλος. Που δε φοβήθηκε το θάνατο, που στύλωσε τα πόδια του και τον κοίταξε περήφανα στα μάτια. Αυτόν τον Χριστόδουλο θέλω να θυμάμαι που μας άφησε κληρονομιά την ελπίδα λέγοντας μας φεύγοντας: «Μη στεναχωριέστε, είμαι έτοιμος να παραδώσω την ψυχή μου στο Θεό». Και να ευχηθώ και στα δικά μας. Γιατί, όποιοι και αν είμαστε, ό,τι και να κάνουμε, είναι το μόνο σίγουρο επάνω σε αυτό τον μάταιο πλανήτη. Για αυτό και δε βαριέμαι να σας λέω: Ζείτε έντονα τις στιγμές σας!
ΥΓ: Υπομονή. Τέσσερις μέρες είναι θα περάσουν.
Login
Υπενθύμιση κωδικού
