25 Φεβρουαρίου 2008
Πόσα χρόνια ακόμα άραγε θα παίζουμε την πολιτική κολοκυθιά; Τι είναι αυτό;; Καλέ, εκείνο το παιχνίδι που μοιράζονται δύο ομάδες και λέει η μία: «Να την λέμε Άνω Μακεδονία»; Και λέει η άλλη: «Όχι, να τη λέμε «Δώθε Μακεδονία». Και γιατί να μη τη λέμε «Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας». Μα γιατί αγριεύουν οι σοσιαλιστές και θέλουν να τη λέμε ΠΑΣΟΚ της Μακεδονίας Γι' αυτό το παιχνίδι μιλάω. Αυτό το παιχνίδι που το παίζουμε τόσα πολλά χρόνια που αρχίσαμε πλέον να μην το γουστάρουμε. Υπάρχουν βέβαια και μερικοί που ακόμα το απολαμβάνουν. Να, ένας ιεράρχης σκέφτηκε, για να του δώσει και πάλι ενδιαφέρον να κάνουμε, τουλάχιστον, δύο καλά - παχιά συλλαλητήρια. Έτσι σκέφτηκε ότι θα ζεσταθούν και πάλι οι ομάδες. Ένας άλλος σκέφτηκε να κάνουμε δημοψήφισμα. Θα κάνει δηλαδή η δική μας ομάδα το δικό της, θα κάνει και η άλλη ομάδα το δικό της και μετά θα τα μετρήσουμε σα δεκατριάχρονα. Να βρούμε ποιανού είναι το μεγαλύτερο. Όμως όλοι σ' αυτόν τον πλανήτη, δεν καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια. Όχι. Όλοι μας παίζουμε και κάποιο παιχνίδι. Να, οι πολιτικοί παίζουν κρυμμένοι πίσω από τα έδρανα τους κρυφτό, οι Σκοπιανοί παίζουν το κορόιδο, οι Αμερικάνοι θέλουν να είμαστε σκυμμένοι για να παίξουμε τη μακριά γαϊδούρα, οι μισθωτοί παίζουν το κυνηγητό και Δόξα το Θεό όλοι παίζουμε.
Αν μάλιστα συνεχίσουμε να έχουμε αυτήν την διάθεση, στο τέλος, για να μην παίζει ο καθένας άλλο παιχνίδι, θα παίξουμε όλοι μαζί πόλεμο.
Και για να τελειώνω, επιτέλους, αυτό το κείμενο, σα μικρό παιδί ένα έχω να ρωτήσω. Ειρήνη, πότε στο διάολο θα παίξουμε;
ΥΓ: Βάλτε στο μυαλό σας κάτι παππούδες που μουλαρώνουν και αποκληρώνουν τα παιδιά τους, γιατί στα εγγόνια τους δίνουν άλλο όνομα και όχι το δικό τους;
ΥΓ1: Σκεφτείτε το....
Γιάννης Σερβετάς. Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, Μακεδόνας, Έλληνας.
Login
Υπενθύμιση κωδικού
